Zazdrosny Chopin

23 lutego 1845 r. George Sand napisała kolejny już list do Piotra Bocage [Pierre François Touzé], francuskiego aktora, dyrektora paryskiego teatru „Odéon”, z którym nawiązała krótko trwający romans w 1837 r., spędzając z nim kilka dni w Fontainebleau. W swym liście, pisanym do aktora po zakończeniu romansu, a podczas wspólnego już życia z Chopinem, tłumaczyła się: „Mój Przyjacielu, nie powiedziałam Ci, żebyś mnie więcej nie odwiedzał, a jeśli mówiłam Ci o nim [Chopinie], to tylko po to, żeby Ci wyjaśnić, dlaczego nie napierałam na zmianę naszego smutnego obyczaju widywania się rzadko”. Zapewne obecność dawnego kochanka George drażniła Chopina, sprawiając mu nawet swego rodzaju cierpienie. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia kompozytora, pisarka postanowiła ograniczyć przyjacielskie spotkania z Piotrem, wyjaśniając: „[…] dla jego spokoju poniosłam ogromne poświęcenia, to głęboka troska mego obecnego życia. Patrzeć, jak słabnie i gaśnie ta dusza tak dobra i piękna, której nie może ocalić całe moje oddanie”. (md)