Jedyna radość

8 czerwca 1843 r. George Sand wysłała list do Pauliny Viardot, zachwycając się półtoraroczną Louisette, córeczką śpiewaczki i Ludwika Viardot: „Nigdy nie widziałam dziewuszki równie dobrej i inteligentnej. Jesteście w czepku urodzeni, ale mam wielką ochotę wykraść Wam ją lub ukryć, byście mi jej nie zabrali”. Mała Louisette przebywała w Nohant pod opieką George podczas podróży koncertowych Pauliny. Mała czuła się w Nohant bardzo dobrze: „Szczebiotała najzabawniej w świecie, [...] i mówi mały Chopin tak, że rozbroiłaby wszystkich Chopinów świata. Toteż Chopin ją uwielbia i spędza czas na całowaniu jej po rękach. [...] ta młoda osóbka odnosi się do niego z wielką kokieterią i otwarcie go kompromituje. Nie ma takich grymasów, śmiesznych gestów i min, których by do niego nie robiła przy obiedzie”. Śmiała się bez przerwy, śpiewała i tańczyła, usiłując porozumieć się ze swym „towarzyszem zabaw” po polsku. Sprawiało to nieopisaną radość Chopinowi, będąc jedyną radością podczas tegorocznego pobytu w Nohant. (md)