Bez stypendium

10 czerwca 1829 r. Mikołaj Chopin otrzymał odmowną odpowiedź, dotyczącą prośby o przyznanie Fryderykowi trzyletniego stypendium „aby mógł zwiedzić zagraniczne kraje, zwłaszcza Niemcy, Włochy i Francję, ażeby się na dobrych wzorach dostatecznie mógł ukształcić”. Stanisław Grabowski, ówczesny minister wyznań i oświaty, poparł podanie, kierując swe pismo do Rady Administracyjnej: ,,Mam zaszczyt upraszać, [...] by temu jak najpiękniejsze nadzieje rokującemu młodzieńcowi wyznaczyć fundusz po 5000 zł rocznie rachując na wojaż po krajach zagranicznych”. Poparcie to wraz z podaniem odesłano do ministra spraw wewnętrznych i policji, Tadeusza Mostowskiego, który napisał, że „nie może dzielić zdania, ażeby fundusze publiczne były przeznaczane [w brulionie pisma przekreślone słowo ,,marnowane”] na zachęcanie tego rodzaju artystów”. Na marginesie dopisano ołówkiem: „Dać odmowną odpowiedź proszącemu”. Mikołaj Chopin otrzymał więc lakonicznie brzmiącą odmowę: „Nie znalazła się [Rada Administracyjna] skłonną do przychylenia do żądania piszącego". (md)