Wiedeńska tęsknota

11 czerwca 1831 r. zaplanowany został pierwszy występ Fryderyka Chopina w Wiedniu na scenie Kärtnertortheatre, w ramach benefisowej uroczystości tancerza Dominika Mattiasa. Po wyjeździe z kraju kompozytor przez niemal siedem miesięcy bezczynnie spędzał czas za granicą. Bardzo tęsknił za Warszawą, rodzicami i ukochaną Konstancją Gładkowską, żaląc się: „Dziwno mi, smutno mi – rady sobie nie wiem, czemuż ja sam!”. Przed tym bardzo ważnym dla młodego artysty wiedeńskim koncertem, nastrój jego nie był najlepszy. Wydawać by się mogło, że zbliżającym się koncertem zbytnio się nie przejmował: ,Już dzienniki i afisze ogłosiły mój koncert za dwa dni dać się mający, a jak gdyby nigdy być nie miał, tak mnie to mało obchodzi”. Od momentu przybycia do Wiednia Fryderyka nic nie cieszyło. Nie był w stanie podziwiać piękna miasta, radować się wiosennym słońcem i budzącą się do życia przyrodą. Myślami stale powracał do chwil spędzonych w Warszawie, ,,do tych błogich godzin, których cenić nie umiał”. (md)