Wokół Fétisa

24 sierpnia 1833 r. Chopin wysłał Józefowi Elsnerowi „Études de Beethoven” François-Josepha Fétisa, belgijskiego kompozytora i badacza muzyki. Na tytułowej stronie publikacji umieścił własnoręcznie napisaną dedykację. Fétis w Konserwatorium Paryskim prowadził klasę kontrapunktu i fugi. Publikował recenzje muzyczne w „Le Journal des Débats”, założył miesięcznik „La Revue Musicale”, do którego 18-letni Chopin miał przygotowywać „wiadomości o stanie muzyki w Polsce, o sławnych w tym rodzaju Polakach”. Propozycji nie przyjął, mając świadomość, że „w ocenach nie ma żadnej skali porównawczej, gdyż poza warszawską, ani lepszej, ani gorszej nie słyszał opery”. Wskazał więc na bardziej odpowiedniego do tej roli Kurpińskiego. Po paryskim debiucie Chopina, Fétis mimo pewnych zastrzeżeń, wychwalał go jako kompozytora i pianistę. Po kilku latach [1839] na prośbę Moschelesa i Fétisa, kompozytor napisał trzy etiudy zamieszczone w publikacji „Méthodes pour le piano de Moscheles et Fétis”, będącej zbiorem ćwiczeń o wzrastającym stopniu trudności. (md)