Dysonans

6 września 1841 r. George Sand skierowała do swego przyjaciela Agricola Perdiguier podziękowanie za pamięć o jej rodzinie oraz zainteresowanie zdrowiem Chopina: „[…] Mój brat, dzieci i pan Chopin dziękują Panu za pamięć. Zdrowie tego ostatniego poprawiło się, choć na wsi [w Nohant] tego lata dokuczało mu zimno i wilgoć”. Perdiguier był stolarzem, działaczem proletariackim, głównie na rzecz jedności klasy robotniczej. Zdobył uznanie George jako autor kilku publikacji oraz pieśni dla cechu czeladników. Pisarka, żywo zainteresowana reformami społecznymi, wspierała działalność Perdiguier'a, jako czołowego aktywisty na rzecz reform. Był on też wzorem dla bohatera jednej z powieści Sand. Chopin z dużym dystansem odnosił się do politycznej i społecznej aktywności George. Arystokratyczne, nieco reakcyjne podejście kompozytora do tych kwestii, nie pozwoliło mu na sympatyzowanie z głoszonymi przez nią ideami. Proletariaccy poeci i pisarze, wśród nich Perdiguier, z pewnością nie byli dla Chopina odpowiednim towarzystwem. (md)