Z okna Odyńca

25 stycznia 1804 r. urodził się w Giejstunach [powiat oszmiański] poeta, tłumacz, pamiętnikarz i wydawca, Antoni Edward Odyniec. Studiował prawo na Uniwersytecie Wileńskim, był członkiem Towarzystwa Filaretów i przyjacielem Mickiewicza. Należał do najbliższego grona romantyków warszawskich, wśród których widywano Chopina. Odyniec mieszkał w oficynie pałacu Zamoyskich, a okna jego pokoju wychodziły na Ogród Saski, gdzie często pojawiał się Fryderyk, darzący poetę szczególną sympatią. To właśnie Odyniec wprowadzał młodego kompozytora do wielu salonów warszawskich, gdzie spotkania zazwyczaj kończyły się słynnymi improwizacjami Fryderyka, a „improwizować na podany temat mógł bez końca” – wspominał poeta. Gdy opuścił on Warszawę, a nieco później wyjechał też ze stolicy Chopin, doszło do ich spotkania w Dreźnie. Po zgonie poety [1885], jedna z jego córek lekkomyślnie sprzedała dworek po ojcu wraz z jego książkami, korespondencją i bezcennymi rękopisami. Nowy właściciel odstąpił je sklepikarzom „na papier do zawijania pieprzu i soli”. (md)