„Kiedyś będzie pani grać bardzo dobrze”

2 lutego 1859 r. zmarła Jane Wilhelmina Stirling, uczennica Chopina wywodząca się z szacownego szkockiego rodu. Przeżyła swego uwielbianego mistrza o dziesięć lat. Przechowywała pieczołowicie chopinowskie dzieła, zawierające liczne dedykacje, warianty i uwagi rękopiśmienne, prawdopodobnie z myślą o wydaniu zbiorowym, które kompozytor planował od czasu swego pobytu w Szkocji. Zakupiła ona główną część spuścizny po Chopinie, w tym liczne rękopisy, listy, papiery, szkice i wiele innych przedmiotów. Wszystko to ofiarowała przyjaciołom, przekazała rodzinie kompozytora oraz zachowała ze względów osobistych. Chopin cenił talent Jane Stirling, zwracając się do niej: „Kiedyś będzie pani grać bardzo, bardzo dobrze”. Miss Stirling w ostatnich miesiącach życia swego nauczyciela, trapionego poważnymi kłopotami finansowymi, udzieliła mu dyskretnego wsparcia. Ona też czuwała nad wykonaniem pomnika nagrobnego (dłuta Auguste Clésingera) na cmentarzu Père-Lachaise. Prowadziła także rozmowy z Julianem Fontaną na temat wydania oeuvres posthumes Chopina. (md)