Narodziny Republiki

22 lutego 1848 r. Chopin czuł się bardzo źle. Dostał ataku newralgii. Dolegliwości zmusiły go do pozostania cały dzień w łóżku. Nie wiedział co działo się w tym czasie w Paryżu. Wieczorem mieszkańcy wylegli na ulice. Przy dźwiękach „Marsylianki” podążali pod pałac królewski. Tłum domagał się reform, rozpoczynając nową rewolucję. Padły pierwsze strzały i pierwsze ofiary. W jednej z dzielnic Paryża odezwała się sygnaturka kościelna i wkrótce zaczęły wtórować jej dzwony w całym mieście. Gwardia Narodowa przeszła na stronę ludu, a rząd podał się do dymisji. Chopin był oszołomiony wypadkami. Życzliwy mu nie tak dawno król Ludwik Filip uciekł do Saint-Cloud, później opuścił swą siedzibę, by przeprawić się jako Mr. Smith do Anglii. Za kilka godzin ogłoszono republikę, a na czele rządu stanął poeta Alphonse Lamartine. Przy władzy znaleźli się przyjaciele George Sand. Ludwik Blanc i Emmannuel Arago stanęli na czele robotników, Felicien Mallefille został gubernatorem Wersalu. Entuzjazm tłumu rozpalił nadzieję w sercach polskich emigrantów. (md)