Listy Teichmanna

1 marca 1836 r. Fryderyk Chopin otrzymał list od Antoniego Teichmanna, śpiewaka, wiolonczelisty, dyrygenta, kompozytora i pedagoga, z którym znał się od czasów warszawskich. Jak bywało niegdyś, pisał w trzeciej osobie: „Antoni Teichmann, powracając z Paryża do Warszawy, z Wiednia zapewnia o swym uwielbieniu dla kompozytora jako muzyka i człowieka; przesyła też pozdrowienia od wiedeńskich znajomych Chopina: Malfattiego, hr. Walewskiego [naturalny syn Napoleona], baronowej Diller oraz ks. Vallentin”. Teichmann podczas pobytu w Paryżu często kontaktował się z Chopinem, który wpisał do jego albumu autografów pierwszą wersję Etiudy f-moll op. 25 nr 2. Gdy w 1835 roku śpiewak wyruszał do Paryża, wiózł ze sobą list do Fryderyka skreślony ręką jego ojca Mikołaja. Autor „Słownika muzyków polskich” Wojciech Sowiński tak napisał o Teichmannie: „Kompozytor znakomity. Jego kompozycje są lubiane i śpiewane często, […] utwory muzyki kościelnej odznaczają się czystą harmonią i wzniosłym śpiewem. […] Posiadał głos piękny i wyuczony”. (md)