Przyjaciel-grzyb

7 marca 1839 r. Chopin napisał list do swego przyjaciela Juliana Fontany, najwięcej miejsca poświęcając sprawom finansowym, związanym z publikacją kolejnych jego dzieł u Pleyela, Probsta i Wessla. Przyjacielowi powierzył też sprawę wynajęcia paryskiego mieszkania: „Jeżeli do czerwca moje mieszkanie trzymać trzeba, proszę Cię, choć będziesz miał inne twoje własne mieszkanie, mieszkaj jedną nogą u mnie, bo Ciebie będę szarżował zapłaceniem ostatniego trymestru”. Korespondencja Chopina – jak podał Mieczysław Tomaszewski w publikacji „Chopin, fenomen i paradoks – „[…] w sposób szczególnie obfity dokumentowała przebieg uczuć przyjacielskich”. Wobec przyjaciół i bliskich znajomych był zazwyczaj otwarty, serdeczny i szczery. Bywało jednak, że egoistycznie obarczał ich trudami spraw osobistych, czego miał świadomość. Z Majorki tak pisał do Juliana Fontany: „Nie moja to wina, żem jak ten grzyb, podobny do szampinionu, co truje […]. Wiem, że się nikomu nigdy na nic nie przydał – ale też sobie nie na wiele co”. (md)